Achter de Benedictushoeve lag al jaren een bijna totaal verlande veedrinkpoel. Dat was de conservatorwerkgroep van onze vereniging niet ontgaan; zij zagen de mogelijke natuurwaarde ervan in en daarom ontwierp Jos Vanden Eede het plan om van een verwaarloosde, overgroeide, poel terug een biologische parel te maken.

Natuurpunt Herent stond er gelukkiglijk niet alleen voor. Het plan werd op de Gemeente Herent goedgekeurd en uitgevoerd binnen het in de jaarlijkse begroting van de gemeente voorziene budget voor natuurontwikkeling. Een mooie inkleuring van het gemeentelijk engagement in het kader van het ‘Charter voor de Biodiversiteit van Oost-Brabant’.

In de loop van het jaar ruimt het INL-team de overbodige bomen en struiken op.

Na het opruimen van de begroeiing is men nog niet klaar, het grote werk moet zelfs nog beginnen:

- slib ruimen;
- wilgenstronken uit poel verwijderen;
- oevers onder helling brengen;
Zo wordt er over gans de lengte van de westkant van de poel een zacht uitlopende helling ( tussen 30° tot 15°) uitgewerkt om amfibieën in de mogelijk te stellen, voor migratie en fourage, de poel te kunnen verlaten. Veel bewoners van de poel kennen een amfibisch bestaan. Ze combineren hun leven in het water met periodes op het land, als voedselgebied of overwinteringgebied. Zonder mogelijkheden om de poel te verlaten raakt de amfibieëngemeenschap geïsoleerd door gebrek aan uitwisseling van individuen en is uiteindelijk gedoemd om te verdwijnen.
De maximale verplaatsing die voor een soort waargenomen wordt, ook dispersieafstand genoemd, verschilt van soort tot soort. Het geheel van verplaatsingen die watersalamanders maken bedraagt 600 tot 700 m. Voor de meeste kikkers ligt de actieradius hoger dan 700 m. De gewone pad kan een afstand van meer dan 1,5 km afleggen.

- uitdiepen van de poel;
In het midden en over de volledige lengte van de poel wordt een diep gedeelte uitgegraven. Uit metingen van het grondwaterpeil blijkt immers dat in de zomerperiode het grondwater tot –1,37 m onder het maaiveld kan zakken. (zie piekmomenten in de tabel)
Om tijdens de droge zomerperiode, met het oog op de overlevingskansen van de poelbewoners, over een voldoende watervoorraad te kunnen beschikken wordt er een dieper gelegen gedeelte van – 2,50 m uitgewerkt.

- in de rug van de poel moet een houtkant aangeplant worden.

Na lang wachten op de start van de werken begint aannemer Tom Heylen uit Herentals in januari met de heraanleg van de poel.

In de lente van 2009 zijn de werken achter de rug. Daarna is het werk aan de natuur om zich zonder verdere ingrepen van buitenuit te herstellen. De ligging is daarbij een troef want de toegang is moeilijk; niet iedereen weet hem liggen, er zijn geen wandelwegen naar toe; bewegwijzering wordt daarom nog niet voorzien. Op langere termijn, wanneer het aanpalend landbouwperceel dat aangekocht werd niet meer in pacht is, zal de toegankelijk goed uitgewerkt worden.

Natuurpunt Herent zal deze poel in haar natuurbeheer opnemen en als een extra natuurpareltje aan de kroon van het natuurgebied Kastanjebos laten uitgroeien tot een volwaardige waterbiotoop en kleine landschapelement.

Wij houden u op de hoogte.